MAATWERK VOOR HARTFALEN

Hartfalen is een aandoening waarbij de pompfunctie van het hart tekort schiet. De grootste oorzaak is een blijvende beschadiging van de hartspier ten gevolge van een hartinfarct. Een groot deel van de Nederlandse bevolking krijgt in zijn leven te maken met hartfalen; bij mensen tussen de 70 en 80 jaar is in 10 à 20 procent sprake van deze aandoening. Dit percentage neemt verder toe, o.a. vanwege de verbeterde overleving na een hartinfarct door de moderne behandelingsmethoden hiervan. Men spreekt momenteel zelfs van een ‘hartfalen epidemie’. Hartfalen heeft zeer grote gevolgen voor de kwaliteit van leven. Symptomen omvatten onder andere ernstige kortademigheid als gevolg van vochtophopingen achter de longen, en sterk beperkte inspanningstolerantie. Hartfalen is een chronische aandoening met periodieke verslechteringen, die leiden tot frequente, herhaalde ziekenhuisopnames t.b.v. ontwatering. De prognose van hartfalen is zeer slecht; ongeveer 50% van de patiënten met hartfalen overlijdt binnen 5 jaar na de initiële diagnose. Voor patiënten met ernstig hartfalen (stadium IV) is na 1 jaar nog maar de helft in leven. Dit betekent, dat hartfalen qua sterfte vergelijkbaar is met ernstige vormen van kanker.

ST2 en prognose

De prognose van een patiënt met hartfalen wordt momenteel vooral ingeschat door middel van lichamelijk onderzoek (o.a. luisteren naar hart en longen, inschatten van hoeveelheid overtollig vocht in het lichaam) en een aantal standaard laboratoriumonderzoeken. Het is op deze manier echter nog steeds niet mogelijk om voor een individuele patiënt nauwkeurig te voorspellen of hij/zij zeer snel zal overlijden aan deze aandoening of juist lange tijd stabiel zal blijven. Met andere woorden, ook al weten we dat 50% van alle patiënten in het algemeen binnen 5 jaar zal overlijden, we weten niet wie precies. Daarom krijgen alle patiënten een soortgelijke behandeling met hartfalenmedicijnen. Er is een dringende noodzaak om te onderzoeken hoe we de mensen met het hoogste risico op kunnen sporen, teneinde hen geavanceerde therapie te geven.

Om de mensen met het hoogste risico op te sporen kunnen we zgn. biomarkers gebruiken. Biomarkers zijn stoffen die in het bloed circuleren, zoals eiwitten, en die een weerspiegeling geven van wat er in de organen en in het lichaam gaande is. Recent zijn aanwijzingen gevonden dat een specifieke biomarker, genaamd ST2, een accurate indruk geeft van de ernst van het hartfalen, nog vóórdat de ernst blijkt uit het lichamelijk onderzoek. Mogelijk kan deze stof dus helpen om de mensen met het hoogste risico te traceren. Om deze biomarker te gaan gebruiken in de klinische praktijk, moeten we eerst meer te weten komen over het tijdsbeloop van deze biomarker in hartfalen patiënten. Stijgt deze biomarker in de aanloop naar overlijden? En/of is de concentratie stabiel hoger in mensen met een nadelig ziektebeloop vergeleken met de mensen met een gunstig ziektebeloop? Vervolgens moeten we aantonen dat het toewijzen van geavanceerde therapie op basis van deze biomarker resulteert in een betere overleving dan wel minder opnames voor hartfalen.

Het onderzoek

Het doel van ons onderzoek is tweeledig:

  1. We willen ST2 gaan bepalen in bloedmonsters van hartfalen patiënten die we in de afgelopen jaren hebben verzameld en ingevroren. Zo willen we onderzoeken of er tijdspatronen te zien zijn in hun ST2 waarden, en of deze patronen verschillen tussen mensen met een gunstig ziektebeloop en mensen met een nadelig ziektebeloop. Hieruit kunnen we leren wat een kritieke waarde is van ST2 binnen een individuele patiënt.
  2. Wij willen onderzoeken of het ziektebeloop verbetert als we de behandeling afstemmen op de ST2 waarde in het bloed. Om dit te achterhalen willen wij één groep patiënten op de polikliniek toewijzen aan de standaard behandeling, en een andere groep aan een behandeling die is afgestemd op de ST2 waarde. Vervolgens willen wij kijken of een dergelijke ST2 gebaseerde behandeling resulteert in een betere overleving en minder opnames voor hartfalen in de tweede groep.

Betrokken onderzoekers

Dr. I. KardysUniversitair hoofddocent
Dr. O.C. ManintveldCardioloog

Benodigd budget: € 190.000,-

Reeds opgehaald: € 0,-

Nog nodig: € 190.000,- 0%
Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search